Ο σκηνοθέτης μας Παναγιώτης Παναγόπουλος είναι αριστούχος απόφοιτος του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και της Δραματικής Σχολής Βεάκη. Το 1993 έκανε το ντεμπούτο του στην Επίδαυρο με τη «Λυσιστράτη» του Θύμιου Καρακατσάνη. Έκτοτε έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας και το ελεύθερο θέατρο. Μεταξύ άλλων, τον έχουν σκηνοθετήσει οι: Μίνως Βολανάκης (Ψύλλοι στ’ αυτιά, Βολπόνε), Μίμης Κουγιουμτζής (Πλούτος), Θωμάς Μοσχόπουλος (Η Πεντάμορφη και το Τέρας), Κώστας Τσιάνος (Βάτραχοι, Όρνιθες), Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (Μαντάμ Σουσού), Δημήτρης Οικονόμου (Η Ήρα και το παγώνι), Νικαίτη Κοντούρη (Η Πολωνέζα του Ογκίνσκι), Νίκος Μαστοράκης (Ο Γλάρος, Ο Κουρέας της Σεβίλλης, Όνειρο Θερινής Νυκτός, Πλούτος, Σε στενό οικογενειακό κύκλο), Στάθης Λιβαθινός (Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, Η Φόνισσα, Ο θάνατος του Δαντόν, Συμφορά από το πολύ μυαλό), Νίκος Χατζόπουλος (Τρικυμία, Η σπασμένη στάμνα με Ακύλλα Καραζήση), Θανάσης Σαράντος (Ο άσχημος), Γιολάντα Μαρκοπούλου (Θάλαμος Αρ. 6), Δημήτρης Δεγαΐτης (Η κωμωδία των παρεξηγήσεων), Γεωργία Μαυραγάνη (Ένα μεγάλο νοσταλγικό τραγούδι, Ευμενίδες, Ονειρόδραμα), Αντώνης Αντύπας (Πόθοι κάτω από τις λεύκες), Βασίλης Παπαβασιλείου (Ο ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη), Γιάννης Μόσχος (Χριστουγεννιάτικη ιστορία, Ένα σπίτι φωτεινό σαν μέρα, Η Κληρονομιά μας). Ως θεατρικός συγγραφέας έχει ανεβάσει τα έργα του: «Ζητούνται νέοι και νέες» το 1997 και 2002, «314» το 2001, «Το Καμπαρέ του Δρόμου» με την Κάτια Γέρου σε σκηνοθεσία Κυριάκου Κατζουράκη το 2006, «Να πιούμε άλλο ένα ή να φύγουμε;» το 2007, «Ένα μάτσο βιόλες» σε σκηνοθεσία μαζί με τον Ταξιάρχη Χάνο το 2011. Το 2013 κέρδισε το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Συγγραφής Θεατρικού Έργου με το έργο του «Η ντουλάπα».
Έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις για επαγγελματικές κι ερασιτεχνικές ομάδες. Στην ερασιτεχνική ομάδα του Δήμου Άνοιξης, σκηνοθέτησε αρχής γενομένης το 2000 τα έργα «Η τραπεζαρία» του Γκέρνι, «Μαντάμ Σουσού» του Ψαθά, «Το σπίτι της Μπερναρντα Άλμπα» του Λόρκα, «Εμείς κι ο χρόνος» του Πρίσλεϊ, «Οι αγροίκοι» του Γκολντόνι, «Η αρρώστια της νιότης» του Μπρούνκνερ, «Γυναικοκρατία» συρραφή μονολόγων.